η ποίηση στην εποχή της

η ποίηση στην εποχή της

ΙΔΑΝΙΚΗ ΦΩΤΟΧΥΣΙΑ

Κάποιες φορές σιμά σου θέλω να σταθώ
και συ να στέκεις δίπλα σιωπηλή
κι ό,τι έχεις ακριβό να μοιραστώ
το ολάνθιστο το πρώτο το φιλί

μακριά απ' το χρόνο που για πάντα έχει περάσει
άχρονη εσύ ανερμήνευτη οπτασία
εγώ ταξιδευτής που τ' άστρα μέθη έχουν κεράσει
του απείρου η πρωτόγευστη θυσία

και μες το φως σου ν'αναγεννηθώ ν'αναστηθώ
μέσα  σ' ολόχρυση ακτίνα απαλή
σε αληθινή αγάπη  ένα φως σε ουράνιο γραπτό
με μουσικότητα από νέφελο βιολί

πριν η ψυχή σε άγνοιας πέλαγα γεράσει
στη γαληνή της ιλαρότητας ουσία
την ανθοδέσμη των ονείρων να μοιράσει
σε ψυχοχρόνου ιδανική φωτοχυσία

1 σχόλιο:

  1. ΥΠΕΡΟΧΟ ΠΟΙΗΜΑ, ΔΥΝΑΤΟΙ ΣΤΙΧΟΙ, ΜΕ ΑΓΓΙΞΕ ΠΟΛΥ!!! ΜΠΡΑΒΟ !!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Αναγνώστες

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ekpoiisi@yahoo.gr

ποίηση στην εποχή της εκποίησης

ποίηση στην εποχή της εκποίησης