Χωρίς εσού τι θα ήμουν?
Κύμβαλο αλαλάζον
βαρκούλα στον Ειρηνικό
τομάρι
έκθετο στην απονιά ή την
αρμύρα
κοπανισμένος κόπανος!
Χωρίς εσέ θα ήμουν λίγο πιο αθάνατος
στο σώμα ή και στην ψυχή
Θα είχα ίσως πιο λεπτή σκιά,
λειχήνες δε θα φύτρωναν
στα αποτυπώματά μου
Χωρίς εσένα ίσως
το τραίνο σφύριζε πιο μελωδικά
η σιωπή θα έκρυβε ιστορίες μακρινές
Μακρόσυρτη αφήγηση, απειλή
δε θα υπήρχε
γιατί δε θα υπήρχε επιθυμία
Χωρίς εσένα η βουή των άστρων
χωρίς εσένα η λάσπη
αλλά και με σένα,
χωρίς εσένα οι γραμμές στον ουρανό
τ' αεροπλάνα που ψεκάζουν
θύελλα
καταιγίδα
φως.
η βροχή με ήλιο με σένα
μηνύματα εξωγήινων κωδικοποιημένα
στα μπούτια σου
στα ράμματα χαμένων πόντων στα
καλσόν σου
χαμένων πόντων στο
κοσμικό καλσόν...
χωρίς εσένα μόνο με σένα