η ποίηση στην εποχή της

η ποίηση στην εποχή της

Το προπατορικό χρέος

Το μέλλον μου πουλήσατε,

το δανείσατε,

το παίξατε στο τζόγο.

Μόλις γεννιέμαι σας χρωστώ,

φύτρα καταδικασμένη

προπατορική ποινή.

Την ώρα της γέννας μου

είμαι ένοχος και πρέπει να πληρώσω.

Ο χώρος του κορμιού μου εκποιημένος

οι προθεσμίες πιέζουν,

ο χρόνος μου ανώνυμος

οι μέτοχοι ωρύονται για αποδόσεις.

Παλιά φορτώναν αμαρτίες

σήμερα χρέη.

Ό,τι τότε δεν επιτρεπόταν

τώρα είναι αδύνατο.

Μπήκα στο νόημα,

θα περάσουν γρήγορα

τα άχαρα τούτα χρόνια

και θα μπορώ πολίτης ευυπόληπτος

να γίνω πωλητής κι εγώ

της επόμενης γενιάς.

Με χρέη ήρθα, όσο περισσότερο

τα αυξάνω, τόσο πιο πολλά κερδίζω.

Θέλω καταθέσεις, ομολογίες

πιστώσεις, άυλες αξίες

χρήμα, μέτρο όλων των ανθρώπων,

χωρίς αυτό

πώς θα τους αντιμετωπίσω;

Ήδη έχω εξασφαλίσει

κεντρικό αυτοματισμό λειτουργιών

συνεχή ενημέρωση για νέα προϊόντα

χημική ρύθμιση ισορροπιών

και βρίσκομαι πάντα σε σύνδεση

προσωπική

με τον αόρατο δανειστή της ζωής.

Σ’ ευγνωμονώ, τα πάντα σου χρωστώ

εσένα που αποφασίζεις

τι θα υπάρξει, εσένα

που μαθαίνεις στους ανθρώπους

πάντα να ποντάρουν

στην καταστροφή.

Ποτέ δεν κέρδισαν ολοκληρωτικά.

Μα πάντα καταφέρνουν

να καταστρέψουν τους επόμενους.

Καθένας χαλασμένος

κι ο κόσμος πιο πολύ.

Γιατί ν’ αλλάξω εγώ ποντάρισμα;

Κι αν κάποια γενιά αρνηθεί να γεννηθεί,

δεν έρθει εδώ τα χρέη της να πληρώσει,

τίποτα δεν τελειώνει.

Ο οριστικός θάνατος καταργήθηκε.

Θα ξαναζεί ο καθένας πάλι,

βελτιωμένος κλώνος

και κληρονόμος

του εαυτού του

πάλι και πάλι θα έρχεται να πληρώνει

των προηγούμενων ζωών

και των επόμενων

το προπατορικό χρέος



Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, 21 Μαρτίου 2011

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, 21 Μαρτίου 2011,

στις 9.30 μμ στο Ίδρυμα Κακογιάννη, Πειραιώς 206.


Στα πλαίσια της έκθεσης "Εικονοποίηση", που οργανώνει ο "Ορίζοντας γεγονότων" σε συνεργασία με το Ίδρυμα Κακογιάννη, θα πραγματοποιηθεί ζωντανή ποιητική εκδήλωση με τίτλο "Ποίηση στην εποχή της εκποίησης".

Η εκδήλωση είναι αφιερωμένη στη μνήμη του ποιητή Ανδρέα Παγουλάτου.


Η βραδιά θα ξεκινήσει με την παρουσίαση ενός μονόπρακτου - σύνθεσης ποιημάτων της Μαρίας Πολυδούρη. Σκηνοθεσία-σύνθεση: Φαίη Τζανετοπούλου. Φωτισμός: Κατερίνα Μαραγκουδάκη. Ερμηνεία:Αγγελίτα Τσούγκου. Ενδυματολόγος: Ηλιοστάλαχτη Βαβούλη. Ακούγεται η φωνή του Δημοσθένη Παπαδόπουλου.


Στη συνέχεια πρόσφατα ποιήματά τους θα διαβάσουν οι ποιητές: Βασίλης Κυριάκης, Γιώργος Καπετανάκος, Ιωάννα Αργυρίου, Αλέξανδρος Μιστριώτης, Νίκος Τερζής, Τζίμης Ευθυμίου, Ελίζα Διαμαντοπούλου, Γιώργος Ζιόβας, Αλέξης Δάρας, Ευτυχία Παναγιώτου, Γιώργος Τσίγκας, Βασίλης Παχουνδάκης, Θόδωρος Πάσχος, Σωκράτης Παπαγεωργίου, Αντώνης Χατζηθωμάς, Ανδρέας Βατίστας, Χρίστος Ξένος, Γιάννης Υφαντής, Κώστας Κρεμμύδας, Μαρία Παπανδρεοπούλου, Γιώργος Γότης, Μαρία Γκόλια, Γιώργος Πέππας.

Περφόρμανς: Έρη Κουρτέλλη


Παρουσιάζει η ηθοποιός και ποιήτρια Έλενα Προδρομίδου.


Είσοδος Ελεύθερη


Η βραδιά είναι ανοικτή και σε άλλους ποιητές και ποιήτριες που θα ήθελαν να παρουσιάσουν ποιήματά τους, σε συνεννόηση με την ομάδα "ποίηση στην εποχή της εκποίησης" που οργανώνει τη βραδιά, στο ιστολόγιο:

http://ekpoiisi.blogspot.com/

ή στη διεύθυνση: ekpoiisi@yahoo.gr


21 Μαρτίου,στις 9.30 μμ στο Ίδρυμα Κακογιάννη, Πειραιώς 206


http://orizontasgegonotwn.blogspot.com/

Δεν αρχίσαμε καλά και τα παράγωγα αυτών είναι εξίσου σκάρτα και φθαρμένα.

Άμα με φυλάκιζες θα'χα χρόνο για μένα και για όλους τους άλλους που απλά

δεν υπάρχουν.

Σήμερα βγήκα έξω,σπάνια η νύχτα στα πεζοδρόμια και τα ουρλιαχτά των ήχων να φουσκώνουν την άσφαλτο.

Τόσο ταιριαστή αρρώστια ούτε παραγγελία να την έκανα.

Άνθρωποι γλυστρούν και καμώνονται αναισθησίες,

μέσα εκεί που λάμπουν τα φαντάσματα σαν κέρινες κούκλες.

Δεν αρχίσαμε καλά μου ξανάπες και γω δεν θυμόμουν πια την αρχή των πραγμάτων.

Συγκλονιστική η αμνησία.

Σταμάτησες για λίγα λεπτά.Και μετά ανέβηκες βιαστικά στη βέσπα

και χάθηκες στην νύχτα χωρίς φώτα.....


Εμείς κι ο Κόσμος

Πως τούτη η σφαίρα στροβιλίζεται περί του εαυτού της,
το γνώριζε καλά , από σπουδή και πείρα
καθώς πολλές νυχτιές ξαγρύπνησε
περίεργος στο παρατηρητήριο του
κι αυτοσχέδια δικαιολογούσε τούτο και τ’ άλλο

Κείνο το δείλι μοναχά
σπάραξε μια μικρή κραυγή μες στο κεφάλι του,
που τον ορίζοντα χάραξε μια μαχαιριά στα δύο
και χλώμιασε ο άξονας της γης
Δεν ήταν πια ιδεατός

Αναγνώστες

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ekpoiisi@yahoo.gr

ποίηση στην εποχή της εκποίησης

ποίηση στην εποχή της εκποίησης