ΔΕΣΜΑ

Είμαι ένα ερειπιασμένο ψάρι

Μου εξόρυξαν την καρδιά και τώρα είμαι μόνο κρέας.

Ο χειμώνας που έφυγε μού απήγαγε την παλαιά μου φύση.

Τώρα πια οργασμός μου το τώρα.

Ζήτω τα δίκαια μιας συσσώρευσης δουλείας.

Εκδουλεμένης.

(γράμμα)

Ας αιμορραγήσουμε άλλη μια φορά, έτσι, χωρίς τίποτα πια να μπορεί να μάς ματώσει, μα εμείς κύριοι των δυνάμεών μας θα λυτρωθούμε, ουχί χωρίς να δολώσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Μα έτσι λοιπόν θα πρέπει όλα να γίνουν πια στα πιο σκοτεινά σημεία του εγκεφάλου μας. Εκεί λοιπόν όλα θα κριθούν και θα μάς κρίνουν. Ο καθείς λοιπόν άξιος της μοίρας του και όλοι άξιοι για όλα. Δεν είναι αυτή ζωή και το πτώμα της να είναι. Εγώ όχι μόνο θα κατασκίσω τα μέσα της μοίρας, θα ανθίσω σύντομα, το αισθάνομαι. Άραγε πόσο πιο αδύναμοι είμαστε μπροστά στις φοβίες και τις δυνατότητες του μυαλού μας. Ας είναι! Όλα θα κριθούν στα χέρια της νεκροτόμου. Μακάρι να ‘χει ωραία μπούτια. Θα χαρώ το μεταφυσικό της θέας των.

Όλα αυτά
και άλλα πολλά
με φιλιά πολλά.

Φιλίπ Μορτάλες

ΒΙΑΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Υπέροχε θεέ
Που κυβερνάς
Σπλάχνα, ψυχή
Και πνεύμα
Διώξε τα
Νομίσματα
Που εφύτρωσαν
Σαν λέλουδα
Του κάμπου
Μες στης ψυχής
Τα άγρια βουνά
Μια βρεγμένη
Νύχτα.

Π – 12

- Τά ‘χω χεσμένα τα όνειρα, είπε το τρελό μπετόν στη γριά άσφαλτο, αυτή ανατρίχιασε από ηδονή. Ένας οδοστρωτήρας φρεσκάριζε τα ασυμμάζευτά της. Πιο πέρα ένας γερανός την ξεκοίλιαζε για να τραβήξει από μέσα της ένα διανομέα της ΔΕΗ, βάρους δύο τόνων. Η τρύπα ήταν τόσο μεγάλη που η γριά άσφαλτος με το ζόρι ανάσαινε. Σε δύο – τρεις μέρες θα είχε γίνει η αλλαγή. Κάπου αλλού ένα λεωφορείο έχυνε υγρά μπαταρίας και ένα πιτσιρίκι κατούραγε το καινούργιο της δέρμα κατ’ εντολή της μαμάς του. Πόσο βρώμικα ζωντανή ένιωθε και απόψε η γριά άσφαλτος.

ΣΤΥΒΟΝΤΑΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ

Πολτοποιήθηκα χθες
Ψάχνοντας να βρω δομή
Στην ποίησή μου.
Όταν τη βρήκα
Με βρήκαν κάτι αλήτες
Και μού ‘σπασαν τα φρένα.
Σκουλήκια, έρχεται
Η εξουσία
Των πουλιών.