1974 (Δημήτρης Α. Δημητριάδης)

›
Είμαι στα δεκαπέντε τώρα απλωμένος στο δωμάτιο στα φυλλώματα του χίλια εννιακόσια εβδομήντα τέσσερα αιωρούμενος ακροβατώντας σκιρτ...

Αλήθειες (Γιώργος Αλεξανδρής)

›
Κι εμείς στενέψαμε τις μέρες μας σε άκρες και περιθώρια, μακρύναμε τις νύχτες μας στη σιωπή του μοναχισμού, αφουγκραστήκαμε τις εκκλήσεις,κο...

κλαίει ο ουρανός (Θώμη Μπαλτσαβιά)

›
από το ξημέρωμα κλαίει ο ουρανός..κλαίει ένας θεός στις παρυφές του ορίζοντα...δεκανίκια οι αγριεμένες βουνοκορφές,τόσο αφιλόξενες θωρρούν α...
1 σχόλιο:

Απουσία (Αλέξης Δάρας)

›
Η προετοιμασία κράτησε μέχρι την αρχή της επόμενης προετοιμασίας, ο ειρμός είχε προ πολλού τεμαχιστεί, μια άδεια πλατεία γεμάτη κόσμο ...

ΣΚΙΕΣ ΑΠΡΟΣΩΠΕΣ (Σάκης Στρογγύλης)

›
Πες πως προκύψαμε αιφνίδια εδώ δίχως ονόματα και δίχως ιστορία... Σκιές απρόσωπες σ’ απέραντα τοπία... κάποιο τυχαίο δειλινό αρχές Σεπ...

Κ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ (Δήμητρα Σαμοΐλη (demi sam))

›
«Εγώ θα ζω πάντα πάνω στις σκάλες, στα καλντερίμια κ στα σκοτεινά σοκάκια. Από ψηλά να κοιτάω έναν κόσμο που αργοπεθαίνει. Κάθε μέρα να εί...
1 σχόλιο:

ΔΟΥΝΑΙ ΚΑΙ ΛΑΒΕΙΝ (Δημήτρης Π. Κρανιώτης)

›
Σκάψαμε με τα χέρια το χώμα της ανάστασης (μήτρα ζωής η γη υιών και θυγατέρων) ποτίζοντας ρίζες που αλωνίσαμε (δούναι και λαβεί...

Απών... (Δημήτριος Καραγκούνης)

›
Είναι καιρός να σταθείς κάτω απ' τα χείλη του χάους και να ακούσεις  την βραδιά που μαζεύει τα τελευταία της φώτα σκορπίζοντας  με ...

Λευκά σουδάρια (Γιάννης Ποταμιάνος)

›
Πυρπολημένος ο ξανθός Ιούλιος                                         μπαρουταποθήκη Χειροβομβίδες                      τα πυρομαχικά ...

Όταν ραγίζει ο εγωισμός (Δέσποινα Πλευριά)

›
Όταν ραγίζει ο εγωισμός στάζουν σταγόνες αίματος από τις οποίες γεννιέται ζωή όπως από τις σταγόνες αίματος του φοβερού Ουρανού γεννήθηκαν ο...

ΛΑΘΟΣ ΣΤΡΟΦΗ (Ρώ Δέλτα)

›

ΑΡΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ (Γιώργος Αλεξανδρής)

›
Της ψυχής μου το άδειο κατώφλι είναι γεμάτο από το βλέμμα της απουσίας σου. Οι θύμησες,  ρεμβασμός και θεία λειτουργία, ρυθμικός  χορός και ...

ΤΟΥ ΑΠΡΙΛΗ ΜΥΣΤΙΚΟ (Β.Α)

›
  Τ’   Απρίλη σμίγει η ψυχή με τ’ ουρανού τα φρύδια που απόψε αργά γυρίζουνε σε γάλανο ουρανό πάνω από πολυχρώματα των οριζόντων φίδια ...

ΑΝΘΡΩΠΟΙ-ΠΟΥΛΙΑ (Φαίη Ρέμπελου)

›
Τα πουλιά δεν έχουν ρίζες ' Θυμήθηκε με νοσταλγία την εποχή που ήταν δέντρο ' η μάλλον δεν ήταν -δεν ήταν ποτέ ' ένα μικρό νέο κ...

ΑΙΘΕΡΕΣ (Καρίνα Βέρδη)

›
Από περιέργεια Να δεις που φτάνει το άπειρο Κι αν ο Θεός τσακίζει τις σελίδες του Σε ό,τι λάθεψε Αν είσαι εκτόπλασμα ή απλώς σε λίγω...

ΧΑΛΚΙΝΟ ΣΟΥΡΟΥΠΟ (Παλαιολόγος Χαλίδας)

›
Κι αν θέλω τώρα στη χώρα των ηρώων να ακούγεται η φωνή μου Μαλαμοχάραμα αρχίζει μαυρίζει ο ουρανός. Βαθιά σ' ευχαριστώ αρειαγαπημένη που...
1 σχόλιο: