ποίηση στην εποχή της
εκποίησης

Στα χρόνια που ταξίδευα στην άπλα της θαλάσσης, κατράμι, αρμύρα και μπογιές το σώμα μου γεμίσαν, λιμάνια, νύχτες ’ξωτικές και οι χαρές τη...

Μιλώ στον κόρφο τον ψηλό μεσά στο supermarket του κλαίω για το φορολογικό και τις γεμάτες κάρτες τις   παίζω μες τη χούφτα μου σαν να’ ...

Αποσπάσματα ... - Πού είσαστε φτωχοί μου σύντροφοι και έχω απομείνει μοναχός μου? - Χορταριασμένε τόπε.. στείρε! Οι σύντροφοι σου έκαμ...

Οι τρείς εύθυμες χήρες των Μνημονίων, κόρες των θεσμών,ανηψιές των τοκογλύφων. Ατυχήσασες στον γάμο με τα διαπλεκόμενα συμφέροντα, κάνο...

Σε σας μιλώ, που δε σας φτάνει το ψωμί σε σας, που ξεπαγιάσατε σε σας, που σας το κλέψανε το Δίκιο και λουφάξατε. Σε σας μιλώ, που ...

Καλώς ήρθες στο φως! Έκανες μακρύ ταξίδι ως εδώ μα είναι εδώ που αρχίζει το ταξίδι. Κυλίστηκες στα υψίπεδα της παιδικής σου ηλικίας. Σ...

Γυμνά   κλαριά κρυοπλαγιές ντυμένες στις ομίχλες όπου γιρλάντες τις φορούν ποδόγυρους τις βάζουν σαν σκόρπιες και αργόσυρτες τα λ...

το ακόρεστο μάτι της ανάγκης χάντρα στο προσκεφάλι σου ανυπότακτη, μαζεμένη από τη σοδειά τριάντα μη με λησμονεί χρόνων. αμήχανος ...

Κατήφοροι-ανήφοροι, ζέστη-κρύο. Όπως όλη μας η ζωή καλή μου. Αμέτρητες φορές, πάνω-κάτω οι ψαρότρατες μες στο γαλάζιο ουρανού και θάλασσας ...

Βλέποντας τη θάλασσα καθώς ξυπνούσα,ένιωσα την υγρασία.Μέσα μου κυλούσε απ΄την κορυφή ως τα νύχια  ποτάμι ηχηρό. Δόθηκα στα νερά το...

Κι αυτός , ένας από μας, ήταν προβληματισμένος. Δεν είχε τίποτα να προσδοκά και να ονειρεύεται, τίποτε να επινοεί ,να σχεδιάζει κα...

Οι πυγολαμπίδες ταξιδεύουν από σύννεφο σε σύννεφο όταν σπέρνει λάμψεις το φεγγάρι κι ανοίγει δρόμους πάνω στα νερά όταν τ’ αγρί...

43. Και σε παρακαλώ να μη ξεχνάς πως δεν υπάρχει πιο μεγάλη ενοχή από την ανοχή μας είναι πόλεμος μόνο με ηττημένους οι σκοτωμένοι παίρν...

Ταξιδεύουμε στοιβαγμένοι στο βαγόνι του χρόνου συντροφιά με συρμάτινες κούκλες. Σκουριασμένα τα χείλη αποτυπώνουν τη σιωπή τ...

Στις παρυφές ονείρων σεργιάνι ατέρμονο κάνω...ξυπόλητη..δίχως παπούτσια κι ας γεμίζουν τα πόδια μου αμυχές..δε θα συγκριθούν ποτέ με α...

το ακόρεστο μάτι της ανάγκης χάντρα στο προσκεφάλι σου ανυπότακτη, μαζεμένη από τη σοδειά τριάντα μη με λησμονεί χρόνων. αμήχανος ...

Σκόνη μου λες να γίνουμε στο σύμπαν και αστέρια, μα εμένα μου φτάνει να κρατώ, βράδυ τα δυό σου χέρια, μ ε φεγγάρι...

Δέσαμε το μουλάρι μας απ’ των αιώνων τα τραχιά ριζά κάτω από αρχαίο χρόνο κοιμηθήκαμε με τον παλιό τοξότη σε δασό ανταμωθήκαμε ...

(στους πολιτικούς αρχηγούς). Από λαϊκή χορωδία Εισαγωγή Άργησα τα Χρ...