ποίηση στην εποχή της
εκποίησης

Το κουκούτσι

›
Πέφτει απ’ το δέντρο ο καρπός, σαπίζει Μα εγώ στο κουκούτσι έκρυψα όσα θησαύρισα στους δύσκολους καιρούς τα περιφρονημένα, τα...

ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ

›
Τα στενά σοκάκια τα μικρά δρομάκια μοιάζουν ταπεινά μοιάζουν παιδάκια το φως του ήλιου θαρρείς δεν τα φωτίζει η μπόρα της βροχής θαρρε...

Συναλλαγή

›
Δεν σταματάς να περιμένεις, συνεχώς, να εμφανιστείς και να χαθείς ξανά— όμως παραμένεις άπιαστο χρέος. Είσαι μικρά ασήμαν...

Μπες στο κλουβί

›
Έξω αμέτρητες φορές το δρόμο σου θα χάνεις θα σέρνεσαι στις αγορές τιμές, στολές, πληγές θ’ αλλάζεις θα ψάχνεις π...

Άηχο Ντέφι

›
Γιορτής πιτσιρικάδων έκθαμβα βλέμματα δεν επαρκούν ν' αρχίσει ο χορός Το ντέφι άηχο σα μουσκεμένο ο Φοίβος χωρίς καλύβα ...

Βάση

›
Η τόση λαχτάρα μου και το βάσανο να σε περιμένω συγκρίνονται μόνο με την άγρια χαρά που με πιάνει σα σκέφτομαι να μην είμα...
1 σχόλιο:

Εκ του πονηρού

›
Δεν θέλω πια, ν’ ακούσω άλλο τραγούδι, που να μιλάει γι’ αγάπες σου παλιές, ...

Οι παλιοί κονταρομάχοι

›
Έτριξαν οι σάπιες γρίλιες άνοιξαν τα παράθυρα Καρφώθηκε το φως μαχαίρι στης σκοτεινιάς το σκέλεθρο Και συνήχθησαν πρόσωπα ...

Πικρή γενιά (25)

›
Έγινε το πάτωμα ωκεανός Κάποιοι βούτηξαν, κολύμπησαν... μα θυμήθηκαν το βάθος και πνίγηκαν Άλλοι έθεσαν διορίες, πέσαν τα στοιχήματα...

Το κουκούτσι

›
Πέφτει απ’ το δέντρο ο καρπός, σαπίζει Μα εγώ στο κουκούτσι έκρυψα όσα θησαύρισα στους δύσκολους καιρούς τα περιφρονημέν...

ΑΔΟΛΟ ΠΟΙΗΜΑ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΟ

›
Των διοδίων βάλανε τα τσιμεντένια χτένια για να μαζεύουν τα ευρώ (τσιμπούρια ασημένια). Γι’ αυτό αν θέλεις φίλε μου δρόμο προς την Ιθ...
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού
Από το Blogger.