ποίηση στην εποχή της
εκποίησης
Το κουκούτσι
›
Πέφτει απ’ το δέντρο ο καρπός, σαπίζει Μα εγώ στο κουκούτσι έκρυψα όσα θησαύρισα στους δύσκολους καιρούς τα περιφρονημένα, τα...
ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ
›
Τα στενά σοκάκια τα μικρά δρομάκια μοιάζουν ταπεινά μοιάζουν παιδάκια το φως του ήλιου θαρρείς δεν τα φωτίζει η μπόρα της βροχής θαρρε...
Συναλλαγή
›
Δεν σταματάς να περιμένεις, συνεχώς, να εμφανιστείς και να χαθείς ξανά— όμως παραμένεις άπιαστο χρέος. Είσαι μικρά ασήμαν...
Μπες στο κλουβί
›
Έξω αμέτρητες φορές το δρόμο σου θα χάνεις θα σέρνεσαι στις αγορές τιμές, στολές, πληγές θ’ αλλάζεις θα ψάχνεις π...
Άηχο Ντέφι
›
Γιορτής πιτσιρικάδων έκθαμβα βλέμματα δεν επαρκούν ν' αρχίσει ο χορός Το ντέφι άηχο σα μουσκεμένο ο Φοίβος χωρίς καλύβα ...
Βάση
›
Η τόση λαχτάρα μου και το βάσανο να σε περιμένω συγκρίνονται μόνο με την άγρια χαρά που με πιάνει σα σκέφτομαι να μην είμα...
1 σχόλιο:
Εκ του πονηρού
›
Δεν θέλω πια, ν’ ακούσω άλλο τραγούδι, που να μιλάει γι’ αγάπες σου παλιές, ...
Οι παλιοί κονταρομάχοι
›
Έτριξαν οι σάπιες γρίλιες άνοιξαν τα παράθυρα Καρφώθηκε το φως μαχαίρι στης σκοτεινιάς το σκέλεθρο Και συνήχθησαν πρόσωπα ...
Πικρή γενιά (25)
›
Έγινε το πάτωμα ωκεανός Κάποιοι βούτηξαν, κολύμπησαν... μα θυμήθηκαν το βάθος και πνίγηκαν Άλλοι έθεσαν διορίες, πέσαν τα στοιχήματα...
Το κουκούτσι
›
Πέφτει απ’ το δέντρο ο καρπός, σαπίζει Μα εγώ στο κουκούτσι έκρυψα όσα θησαύρισα στους δύσκολους καιρούς τα περιφρονημέν...
ΑΔΟΛΟ ΠΟΙΗΜΑ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΟ
›
Των διοδίων βάλανε τα τσιμεντένια χτένια για να μαζεύουν τα ευρώ (τσιμπούρια ασημένια). Γι’ αυτό αν θέλεις φίλε μου δρόμο προς την Ιθ...
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού