ποίηση στην εποχή της
εκποίησης

Συγκομιδή

›
Ένα κόκκινο κορμί, τυπωμένο από σένα, στέκει για να δει την εικόνα απ’ το ψέμα. Ένα πρόσωπο γραμμένο, αφημένο από σένα, κλα...

Αιωνόβια προσμονή σαν αγιασμός στα μάτια

›
Να σηκωθεί η φούστα σου στης μοίρας μου το δρόμο να γδύνεσαι χαμόγελα και λάγνα σ’ αγαπώ για να ψιλώνω ως τα κατάρτια του ουρανού ...

Στο ίδιο έργο θεατές

›
Μας πάνε πάλι σ’ εκλογές στο ίδιο έργο θεατές που ανεβάζει τον ‘‘Καλό ναυαγοσώστη’’ ίδιο και σήμερα όπως χθες  με άλλους πρωταγωνιστές...
1 σχόλιο:

Θ(ρ)αύ(σ)ματα

›
Φτάνει να μπορείς να βάφεις με χρώμα τον πόνο. Μπλε τον χρωματίζεις  βαθύ μπλε λάγνο σαν το θαλασσινό κύμα σε βουλιάζει σε καλεί ...
2 σχόλια:

Αγάπη

›
Αγάπη και χαμογελάς στο είδωλό σου σε κάθε τζάμι Αγάπη και οι νύχτες ξαφνικά δεν έχουν δόντια ακουμπάς στο μαξιλάρι και τα μαλλι...

Ολέθριοι σωτήρες

›
Όσοι ‘‘αγαπούν’’ και δέρνουνε κάπου εβδομήντα χρόνια και τρώγουνε  και πίνουνε μ’ αχόρταγα σαγόνια, πολιτικοί κι αφεντικά με του...

ΠΛΑΚΑΔΑ Τ’ ΑΓΙΟΥ

›
Γυρνώ και ξαναγυρνώ στο ίδιο σημείο Όπως στις παλιές μου αμαρτίες. Αλλάζω φορεσιά, αλλάζω βλέμμα Βάζω το χέρι στην τσέπη ...
1 σχόλιο:

Εφιάλτης

›
Ξύπνησα χαράματα που διάολο ταξίδευα όλη τη νύχτα σε ματωμένους δρόμους κι η ανάσα μου ήταν κοφτή μούσκεμα στον ιδρώτα μέσα ...
2 σχόλια:

Τιμωρία

›
Πλάστη ξερές οι λέξεις μου με καίει η Eποπτεία του δεκαπεντασύλλαβου στα ενδόμυχα ολοένα. Αιτία.. η Κατάρα στο περιβόλι σου αυτό... φ...

ΑΡΧΩΝ ΕΞΚΑΛΙΜΠΕΡ

›
Μας έχει κουράσει αυτή η αναμονή όλοι μας περιμένουμε στου ορίζοντα το βάθος το μανιτάρι της φωτιάς  μέσα στα σύννεφα φωτιά τα Σόδομ...

17 Νοέμβρη σήμερα, μια καλημέρα

›
17 Νοέμβρη σήμερα κι η σκέψη μου σ’ όσους κράτησαν                                             στιλπνό το μέταλλο και το κρατούν ακό...
2 σχόλια:

Του ελάσσονος το μείζον

›
Τηρουμένων των αναλογιών κάθε που από μια ισχνή χαραμάδα στο χώμα σκάει δειλά ένα κύτταρο και μια υγρασία μητρική που το θρέφει όλες οι φλ...

ΑΠΟΣΤΡΟΦΟΣ

›
                      Συμμαζεύω λέξεις, σκέψεις, βιώματα Επικεφαλίδες, μετρώ και ξαναμετρώ                      Το διανυθέν ...

Το κρίμα στο λαιμό μας

›
Όποια κρίματα αργοπεθαίνουν υπόσχονται γενιές τυφλές, εκτυφλωτικά τυφλές από την αδιαφορία του μέλλοντος- μέλλον που δεν ταξιδεύεται μ...

ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ

›
Γέμισα φρίκη απ’τα νέα σταυρωμένοι με πισώπλατα καρφιά τσιμέντο και σίδερα στα αρχαία μετάλλαξη ζωής και ζητιανιά πύρινα τα κρεβάτ...

Τα μαύρα πουλιά

›
Τα μαύρα πουλιά ακονίζουν                      τα ράμφη τους στις βουνοκορφές             σκάβουν με τα νύχια τους τις πεδιάδες Τα...
2 σχόλια:
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού
Από το Blogger.