Παρακμιακός

›
Χορεύεις σαν μυστικιστής κάτω απ’το αστρικό ντισκοφώς, στροβιλισμένος από μια μουσική που δεν αγγίζει καθόλου το πάτωμα, αφο...

Η ζωωδία του τετριμμένου

›
Με τη χαίτη ολόρθη καλπάζει στις λεωφόρους, η ζωωδία Στην πρωινή καταχνιά θολώνουν οι ματιές μας Αφού...

Μας γνωρίζω από το πάθος που με βία σπάει τη διαφθορά, μας γνωρίζω από το όραμα για ελευθερία.

›
Στους Έλληνες πολιτικούς Εσείς εκεί κάτω με τα μεγάλα προδομένα μάτια, χωρίς εκείνη τη φωτιά που ανάβει η πρώτη σπίθα της ανατολ...

ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

›
Στη μαύρη οθόνη μιας στιγμής, πριν το διάλειμμα για διαφημίσεις, είδα την άφτρα του τσιγάρου σου, ν’ αναπνέει για μένα. Μ...

Το προπατορικό χρέος

›
Το μέλλον μου πουλήσατε, το δανείσατε, το παίξατε στο τζόγο. Μόλις γεννιέμαι σας χρωστώ, φύτρα καταδικασμένη προπατορική ...
1 σχόλιο:

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, 21 Μαρτίου 2011

›
Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, 21 Μαρτίου 2011, στις 9.30 μμ στο Ίδρυμα Κακογιάννη , Πειραιώς 206. Στα πλαίσια της έκθεσης " Εικονοποίηση ...

›
Δεν αρχίσαμε καλά και τα παράγωγα αυτών είναι εξίσου σκάρτα και φθαρμένα. Άμα με φυλάκιζες θα'χα χρόνο για μένα και για όλους τους άλλου...

Εμείς κι ο Κόσμος

›
Πως τούτη η σφαίρα στροβιλίζεται περί του εαυτού της, το γνώριζε καλά , από σπουδή και πείρα καθώς πολλές νυχτιές ξαγρύπνησε περίεργος στο π...

Ίσως Απολογία

›
Συμπάθα με, αφορισμένη απ’ την τόλμη εποχή, γιατί γεννηθήκα εδώ και το αίμα μου σχήμα οξύμωρο μοιάζει, που γειαίνει την πληγή και την πληγή ...

τα ωραια νεα

›
τά'μαθα. ταματα πραγματικοτητας θαυματα ενυπνίου επιθυμιας εγρηγορση αναμονη πραγματοποιηση μοναδικης πραγματι...

Άρατε πύλας

›
Το ακρωτηριασμένο πόδι του Νάξιου Κούρου κουβαλάω στην πλάτη μου τώρα που υπαναχωρούν οι μνήμες, εφόδιο ανεδαφικό και πολεμίστρα μ...

ΔΕΣΜΑ

›
Είμαι ένα ερειπιασμένο ψάρι Μου εξόρυξαν την καρδιά και τώρα είμαι μόνο κρέας. Ο χειμώνας που έφυγε μού απήγαγε την παλαιά μ...

Οι αθάνατοι

›
Όλοι αυτοί που μας κοιτούν με μάτια βουρκωμένα Όλοι αυτοί που μας μιλούν με χείλη σφραγισμένα Όλοι αυτοί, χαίρονταν κάποτε τον Ήλιο ...

Λυτρωμένη πυρά

›
Λυτρωμένη πυρά απ’ του πάθους τα καύματα γεννημένη να κλαις απ’ τού Κόσμου τα θαύματα Όταν ήσουν ψυχή μουρμουρούσες στα σύννεφα Τώρα πού ‘σα...

Χωρίς Αντικείμενο

›
Μυθολογική απ' της σιαγόνας το μικρό ταμ-ταμ έως πέρα τ’ απόκρυφα μηνύματα και τα καλέσματά της Πιο πέρα κι από κει που φαντάστηκες μικ...

Φωτιά και τσεκούρι

›
Σώμα του λαού μου, γυμνό όμορφο σαν νυμφίος, στεφανωμένος μ’ αγκάθια τριανταφυλλιάς Ας είναι ταπεινό το βλέμμα ……………………...